TytuÅ‚ może na pierwszy rzut oka być nieco mylÄ…cy. Nie chodzi o jakÄ…Å› lukÄ™ bezpieczeÅ„stwa. Po prostu możemy zainstalować Pythona we wÅ‚asnym katalogu domowym – na przykÅ‚ad wtedy, gdy na serwerze oferowana jest starsza wersja a admini nie sÄ… skorzy do upgrade ;)
WÅ‚aÅ›nie zaczÄ…Å‚em zagÅ‚Ä™biać siÄ™ w ten jÄ™zyk programowania, napisaÅ‚em pierwszÄ… aplikacjÄ™ którÄ… chciaÅ‚em odpalić na serwerze, ale tam byÅ‚ Python 2.5 (a potrzebowaÅ‚em 2.6). Admini stwierdzili, że w używanej dystrybucji Debiana jako najnowsza jest 2.5 i nie zrobiÄ… upgrade (swojÄ… drogÄ…, chyba stary nieco ten Debian)… Tyle tytuÅ‚em wstÄ™pu.

Z pomocą przyszedł kolega Zbiju, który podpowiedział że da się zainstalować Pythona na serwerze nie mając praw superużytkownika (bez użycia sudo). Podesłał też link do opisu takiej instalacji. Autorem opisu jest niejaki bobince.

Utwórzmy katalog (np. .local) w domowym (u mnie: /home/webit/.local/), a następnie przejdźmy do niego (cd .local/).
Pobierzmy Pythona i wypakujmy z archiwum tarball (.tgz) źródła:

wget http://python.org/ftp/python/2.6.4/Python-2.6.4.tgz; tar -xf Python-2.6.4.tgz

Przejdźmy do katalogu ze źródłami:

cd Python-2.6.4/

Teraz pozostaje nam kompilacja ze źródeÅ‚ – wykonujemy w tym celu po kolei:

./configure --prefix=/home/webit/.local
make
make install

Gotowe!.
Aby skorzystać z właśnie zainstalowanego Pythona należy wykonać polecenie:

/home/webit/.local/bin/python

gdyż właśnie w tym miejscu znajduje się binarka.

Warto zapamiętać, że skrypt wykonywalny w powłoce także powinien używać tej ścieżki. System musi wiedzieć, że ma skorzystać z naszego interpretera, a nie domyślnie dostępnego w systemie. W tym celu w pierwszej linii skryptu wpiszemy:

#!/home/webit/.local/bin/python

Pozostaje życzyć miłego kodowania ;)